Home / Novosti / Milovan Vitezović o (ne)čistoti srpskog jezika: Razvojem birokratije počela je da buja upotreba tuđica

Milovan Vitezović o (ne)čistoti srpskog jezika: Razvojem birokratije počela je da buja upotreba tuđica

Milovan Vitezović o (ne)čistoti srpskog jezika: Razvojem birokratije počela je da buja upotreba tuđica

Izvor, foto: www.nedeljnik.rs

I latinica je naše književno pismo, jer je njime objavljeno na hiljade knjiga i objavljuju se i dalje. I ona je kod nas drugo pismo za poštovanje. Ali to poštovanje ne sme biti nauštrb ćirilice

Srpski jezik, bez obzira na globalizaciju i veliki ulazak stranih termina, ostaje slovenski jezik. Što se tiče tuđica, mi te greške, silne i mnogostruke, pravimo nekontrolisano, mimo tzv. dozvoljene, najviše tehničke terminologije, a koje bi možda bile manje da je prihvaćen Sterijin projekat u Društvu srpske slovesnosti o stvaranju Nazivoslovnog srpskog rečnika, kome se, nažalost, protivio Vuk, smatrajući da će narod praviti reči koje mu u jeziku nedostaju i ubuduće.

Upliv tuđica, ponajviše anglicizama, donela je tzv. globalizacija. Tome su vlasti ponajviše doprinosile. Već u prvom ustavu posle Sretenjskog ustava našao se veliki broj germanizama, kako se država organizovala na matrici Berlinskog kongresa. Razvojem birokratije počela je da buja upotreba tuđica bez pravog poimanja i njihovih izvornih značenja. Birokratija je tuđice uvela u narod u neograničenoj meri.

Svojevremeno sam, kao urednik, usaglašavao akcije za čistotu jezika, koje je vodio ondašnji visokotiražni list Jež. Akcija je bila inicirana stavovima francuskih akademika za čistotu francuskog jezika i knjigom Muka sa rečima Milovana Danojlića, gde se i prvi put pojavio naziv tuđica. U polugodišnjoj anketi javljali su se najugledniji profesori jezika, akademici i pisci. Što se tiče upotrebe ćirilice, mislim da je njeno mesto određeno Ustavom Srbije i glavna odgovornost je države, državnih uprava i prosvetnih institucija što se to ustavno pravo i dužnost ne poštuje u potpunosti.

I latinica je naše književno pismo, jer je njime objavljeno na hiljade knjiga i objavljuju se i dalje. I ona je kod nas drugo pismo za poštovanje. Ali to poštovanje ne sme biti nauštrb ćirilice.

Što se škole tiče, to je pitanje njenih programa, u kojima bi maternji jezik, kao što je to svuda u svetu, imao programsku prednost i najveći broj časova. O odnosu porodice prema jeziku, to je stvar kakav odnos imaju roditelji prema maternjem jeziku i kolika im je briga i odgovornost prema sopstvenoj deci.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

13 + 11 =